Scale racing in de Knollendammerstraat

In het clubgebouw Wormer Vendeliers in de Knollendammerstraat racen acht mannen elke week met auto’s op een zelfgemaakte houten racebaan met vijf sporen. Het gaat niet alleen om het racen, ook om bouwen en techniek, net als bij het echte autoracen.

De leden van deze Model track race club zijn Zaankanters uit verschillende plaatsen. André Zandbergen, één van de Wormerse leden, vertelt dat de club al tien jaar in het dorp zit. ‘We zijn de enige club in de Zaanstreek en we bestaan eigenlijk al ruim veertig jaar. Er was een club in Krommenie en één in Zaandam. Door sluiting van buurthuizen moesten we naar een andere plek, dat werd dus het Vendeliersgebouw.’ De club kreeg daar een grotere ruimte. ‘Dus konden we met elkaar op zaterdagochtend een nieuwe baan bouwen. Daarop rijden we nu met grotere auto’s, die zijn mooier, rijden beter en hebben meer mogelijkheden. Om met deze modellen te kunnen rijden hadden we een grotere baan nodig.’

Het spel is net als bij het echte racen, maar dan op schaal

Eeuwige roem
Iedereen heeft een eigen auto. Ron Prins is één van de leden die ook zelf zijn auto’s maakt. ‘Ik gebruik dan een voorbeeld waar ik een model van maak. Ik heb contact met mensen in het land die dat ook doen.’ Voordat de spelers naar de wedstrijd gaan, zorgen ze er thuis voor dat de spullen in orde zijn. ‘Ook probeer je je auto te verbeteren, de één doet daar meer aan dan de ander. Het spel is net als bij het echte racen, maar dan op schaal.’ Eén rit is vier minuten, daarna wisselen de spelers van baan en dat vijf keer. Dat doen ze in twee groepen. Een teller telt het aantal rondes. De speler met de meeste rondes is de winnaar. ‘Die krijgt eeuwige roem.’

Talent en techniek
Penningmeester Edwin Boerwinkel vertelt dat de sport is begonnen in Engeland, begin twintigste eeuw. Het ging van daaruit de hele wereld over. De topjaren waren tussen 1960 en 1980 omdat in die jaren veel beroemde mensen meespeelden, zoals de Beatles. Door de komst van spelcomputers nam de belangstelling af. ‘De essentie van het spel is dat je je auto in de baan houdt, dus niet uit de bocht vliegt. De winnaar is meestal iemand die zijn spullen technisch goed voor elkaar heeft. Dat is bij ons vaak Ron. Net als in het echte racewerk gaat het om de combinatie van talent en technisch goede auto’s. Sommige leden spelen ook bij andere clubs en er zijn ook internationaal wedstrijden.’

Tussen 1960 en 1980 deden veel beroemde mensen aan scale racing, zoals de Beatles

Concurrentie en gezelligheid
Wat vinden de mannen zo leuk aan dit spel? André: ‘De gezellige avonden, lachen, lekker ontspannen. Bouwen aan de spullen, het racen en het plezier daaromheen. Er zijn veel leden die op de één of andere manier een technische achtergrond hebben. Dat nemen ze mee en daarmee kunnen we samen van alles doen.’ Edwin noemt ontspanning door inspanning. ‘De competitie is leuk. Je wilt beter worden en concurreren met elkaar, sneller zijn dan een ander. En als dat lukt, heb je plezier. Het is ook leuk om de auto’s te verfijnen.’ Ron benoemt het spel als een mechanische sport. ‘Het bedenken van hoe je iets kan doen is leuk en als het dan allemaal werkt ben je blij. Je wilt een auto hebben die het je medespelers moeilijk maakt. Het is niet alleen racen, ook bouwen en techniek. Ik werk graag aan mijn auto’s en het doet me goed als ik dan zie dat het rijden is verbeterd, net als in de echte racerij. Een aantal van ons gaat ook het echte racen in.’

Het zijn vooral mannen die deze sport doen. ‘Af en toe kom je wel eens een dame tegen,’ merkt Edwin op, ‘en die zijn absoluut net zo goed als de man en net zo gezellig!’ De mannen komen elke week op donderdagavond bij elkaar in Wormer. Ze betalen een lidmaatschap van 115 euro per jaar. Belangstellenden kunnen langskomen vanaf 19.30 uur.

TEKST: TRUDA ZIJP
BEELD: BART HOMBURG

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug

Heb je dit ook gezien?