Noodopvang in de sporthal

Herman en Karin Heinen zijn de eigenaren van Het HeinenHuis, de horecagelegenheid van de sporthal in Wormer. Ze kregen op dinsdag 8 maart een telefoontje: ‘Er zijn 150 Oekraïners onderweg naar de sporthal en die hebben honger’, vertelt Karin. ‘Oei!’

De sporthal in Wormer is in deze veiligheidsregio de noodopvang voor gevluchte Oekraïners, een zogenaamde bed-bad-brood plek. Er staan in de hal ruim 150 stretchers. De vluchtelingen komen per bus vanaf Amsterdam Centraal of met eigen auto. Ze blijven één nacht. Herman: ‘We hadden die dinsdag de broodjes geregeld, maar de vluchtelingen kwamen niet. De eerste groep kwam op vrijdag.’

We zetten flink onze schouders eronder

Ontbijtkoek?
De mensen komen meestal ’s nachts aan, het aantal verschilt enorm, van negentig tot tien per dag. Herman: ‘Kort van tevoren horen we hoeveel het er zijn. De meesten vertrekken, na registratie, weer na de lunch.’ Dan gaan ze naar een plaats waar ze langer kunnen blijven. ‘Er zijn dag en nacht allerlei mensen aanwezig voor ondersteuning’, vertelt Karin. ‘Vrijwilligers, tolken, Rode Kruis medewerkers, beveiligers, verkeersregelaars, noem maar op. Wij komen voor het ontbijt, de lunch en avondeten, samen met een medewerker en vijf vrijwilligers. Tussendoor boodschappen regelen en even naar huis. En dat zeven dagen per week.’ Het ontbijt bestaat uit belegde broodjes en yoghurt, de lunch en het avondeten soep met broodjes. De hele dag staat er fruit en drinken op de bar. ‘We hebben havermout toegevoegd aan het ontbijt, ze eten graag pap. En soep maken we heel veel.’ Ze hebben contact met de Engels sprekenden en geven uitleg over het eten. ‘We zetten er nu briefjes bij met in het Oekraïens wat het is. Ontbijtkoek aten ze eerst niet, nu met het briefje wel.’

Dubbel
Herman en Karin verzorgen al zo’n acht jaar de horeca in de sporthal voor de sportverenigingen en alle evenementen. Hoe is dit voor jullie? Karin: ‘In het begin alsof je verzuipt. Je weet niet hoeveel mensen er komen, wat je moet bestellen, hoeveel hulp je nodig hebt. Dat went, je leert omgaan met de situatie. We vinden het nu leuk.’ ‘Voor je gevoel is het wel heel dubbel’, vertelt Herman. ‘We doen goed werk. Maar, de normale gang van zaken is volledig weggevallen. De sportverenigingen moesten wijken. Verschillende activiteiten, neem bijvoorbeeld het Meester Jan Kamp voetbaltoernooi voor april, zijn afgeblazen. Dat is lastig en moeilijk, ook voor ons. En dat, terwijl we blij waren dat we na corona weer draaiden.’ Karin vertelt over de onzekerheden van deze situatie. ‘Hoe lang gaat dit duren? Kunnen we op vakantie? Komen de verenigingen en de activiteiten terug?’ Ze weet dat dit werk nu hard nodig is. ‘Dus we zetten flink onze schouders eronder.’

TEKST: TRUDA ZIJP
BEELD: DAVID DE LANGE

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug

Heb je dit ook gezien?