Column van Rik Jacobs: Uitdaging

Terwijl ik dit stukje schrijf rijgt de zoveelste zonovergoten dag zich aan de vorige. En dan zit ik alweer hoog en breed in De Watertoren, hè. Het savoir-vivre van de vakantie is voorbij. De ellende vliegt ons weer om de oren en nee, dat is geen bruggetje naar de lange rijen op Schiphol. Het is te warm. Het is te droog. Het klimaat gaat eraan. De boeren zijn boos. Energie wordt onbetaalbaar. Wonen was dat allang al. En dan de toestanden op het wereldtoneel. Een mens zou er depressief van worden…

Weet u nog, die challenge van een paar jaar geleden? Die moet nodig weer van stal! Een maand lang niet vloeken, klagen en mopperen. Dertig dagen op je wangen bijten en verbaal geweld inslikken. Makkie. Doe ik zo. Meester Rik is toch altijd opgewekt en blij. Maar weet u, beste lezers… Dat. Valt. Niet. Mee!

Ongelooflijk hoe snel een krachtterm aan je mond ontglipt als je gereedschap hanteert waar je fysiek niet op gebouwd is. En dat is in mijn geval nogal een breed scala. Variërend van mobiel tot maaier zijn er heel wat momenten waarop het niet gaat zoals ik wil. De actualiteiten knagen ook al voortdurend aan de donkerste hoeken van mijn vocabulaire. Maar… steeds als ik van de wagen val, klim ik er weer op. Omdat het écht een andere mindset geeft. Dwingt tot nadenken over de lading van woorden.

Het momentum is toch al voorbij. Vinger is plat. Contactgegevens gewist. Vloeken en tieren lost niets meer op. Door dat automatisme uit te schakelen, krijgt de remedie volop de ruimte. Pleister erop, handige medewerkers erbij, x-je sluiten, en weer door. Over tot de orde van de dag.

Ik daag u uit, lezer. Probeer het eens. Niet klagen. Niet mopperen. Niet vloeken. Geen oordelen. Alleen complimenten. Inhoudelijk verandert er niets, maar de wereld wordt een stuk lichter. Echt.

Hartelijke groet,

Meester Rik Jacobs,

Notaris bij Zaannotarissen
r.jacobs@zaannotarissen.nl

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug

Heb je dit ook gezien?