Column van Mascha: Hoopvol

Ha, geen rij. Ik vraag de caissière, die ik ook buiten de supermarkt een beetje heb leren kennen, hoe het met haar gaat. ‘Nu wel weer goed.’ Van over mijn mondkapje kijk ik haar vragend aan. ‘Corona, drie weken lang. Ik ben niet in het ziekenhuis geweest hoor, maar het was wel heftig. Ik ben er nog niet helemaal bovenop, maar voel me goed genoeg om weer te gaan werken.’ ‘Tjonge’, dacht ik toen ik weer buiten stond, ‘en dat in de staart van de pandemie’. In ieder geval dat hoop ik. Dat het einde in zicht is en we er nu écht bijna vanaf zijn.

Hoe fijn zou het zijn als winkelpersoneel, leerkrachten en mensen met dienstverlenende, of zorg beroepen weer zonder zorgen om hun veiligheid hun werk kunnen doen? Als de ondernemers in de horeca, taxichauffeurs, degene met contactberoepen en de mensen in de reis- en evenementenbranche, die in de startblokken staan, weer normaal aan de slag mogen?

Dat corona weer gewoon een fris Mexicaans biertje is lijkt nu nog ver weg, maar ik hoop dat we inmiddels de volgende stap in het versoepelingsplan hebben kunnen zetten. Dan mag judoka Marissa Meijn (14) uit Neck, in ieder geval haar trainingsmaatjes eindelijk weer binnen in de doka op de mat gooien. In deze editie vind je onder de vele andere Wormerlandse verhalen een interview met haar.

Veel leesplezier!

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug

Heb je dit ook gezien?

Eten uit de berm

vrijdag 18 juni 2021|