Column Guus Bauer: Hulptroepen

De mens is van nature een hulpvaardig wezen. Ja, sommigen van ons bestrijden elkaar groepsgewijs te vuur en te zwaard, maar juist dan – denk aan de spontane acties ten bate van de Oekraïense vluchtelingen – komt bij de omstanders een ongekende compassie los, wordt er gedreven gezocht naar oplossingen, heel inventief acties bedacht. We kunnen dan, als het goed is, niet alleen maar onschuldige toeschouwers blijven.

Voor het voorliggende nummer van Aktief sprak ik met topchef Yamen Makhzoum, oorspronkelijk afkomstig uit Syrië, helemaal op z’n plek in Wormer. Hij vertelde laconiek over zijn vele omzwervingen, ontberingen eerder. Een doorzetter van de bovenste horecaplank, een positieveling met een groot talent, die veel mensen in Wormer heeft beroerd. We waren net heel intensief in gesprek over zijn tijd in Beiroet en Napels, over specifieke ingrediënten, toen een man van pakweg zestig binnenkwam om te informeren naar wat er precies werd aangeboden bij Maak en Smaak. Prima, na een uur kon ik wel een pauze gebruiken.

Yamen vertelde vol vuur over zijn concept en overhandigde een folder. De aanleiding voor de man om maar eens even lekker zijn eigen levensverhaal te gaan vertellen. Toen de, zo bleek, gewezen Wormernees, nu woonachtig in Krommenie, even naar adem hapte, verdween chef Yamen naar de keuken en vroeg ik beleefd maar nadrukkelijk of ik verder mocht met mijn interview. Het hapje dat Yamen hem voorschotelde, weigerde hij pertinent. ‘Ik ben hier kennelijk niet welkom.’ We zullen het er maar op houden dat deze verongelijkte meneer de behanger erg onzeker was, om hem niet egocentrisch te noemen.

Op de terugweg zag ik een mooie zwarte hond in paniek rondrennen. Wel liep het dier keurig over het voetgangersgedeelte van de brug en nam het voor het oversteken van de Zaanweg het zebrapad. Ik fietste achter de hond aan, probeerde hem met wat woorden te kalmeren, maar hij ging er als een haas vandoor. Het bleek, zo vertelde me een meneer met een zoekende blik, om hulphond Nel te gaan, steun en toeverlaat van een slechtziend baasje uit de Elektrabuurt in Wormerveer. Hij was ergens in het Kogerveld zijn baasje kwijtgespeeld en al uren op zoek. Iedereen op straat sloot zich spontaan aan. Nellie werd gevonden, ongedeerd gelukkig. Ze heeft nu een GPS-tracker in haar halsband.

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug

Heb je dit ook gezien?