Column Guus Bauer: Herkenning

Pas sinds ik actief ben bij Aktief, realiseer ik me dat ik eigenlijk al veel langer behoorlijk wat Wormerlanders ken. Zoals je ook ineens overal cabrio’s rond ziet rijden, wanneer je er zelf net eentje hebt aangeschaft. Of zoals in mijn geval na de aankoop van een tweedehands elektrische fiets van het kwaliteitsmerk RIH. (Wat, jij, de stoere wielrenner, kromgebogen over het stuur? Tja, sorry, de oude knoken.)
Ik heb zelfs de neiging, zoals in vroeger dagen op de motorfiets, om naar elke RIH-rijder te zwaaien. Wanneer ik tegenwoordig over de brug kom – elke dag zo’n beetje – heb ik dezelfde aandrang bij de bewoners van Wormerland. Ik wapper heel wat af met mijn handje, houd steeds vaker halt om een praatje te maken. De knoeperd van de foto hiernaast zorgt voor herkenning. Onlangs bracht ik mijn sigaar uit eigen boekendoos naar de winnaars van de puzzel. Een van hen, Mandy, een ware puzzelkoningin, woont vlakbij de Vomar. Gelijk even boodschappen doen. Bij de groenten kwam ik een goede kennis van me tegen, zei tegen haar dat je gemakkelijk thuis raakt in Wormerland. ‘Ja,’ antwoordde ze met een knipoog én een betoverende lach, ‘je hoeft elkaar maar drie keer tegen het lijf te lopen bij de supermarkt en je bent al zo goed als bevriend.’ Het assortiment en de atmosfeer bevallen me sindsdien bij deze grootgrutter. Ik kom er nu twee keer per week. Er zijn echt legio inwoners van Wormerland die een apart verhaal verdienen. Sommigen blijk ik al heel lang te kennen. Met Ernst van De Hofjes – open dat terras, en snel een beetje, zomertijd! – ga ik al decennia terug toen hij een restaurant had in Buitenveldert. Eén persoon steekt echter de kroon. Een tijdje geleden bleef een meneer me in de fietsen- winkel maar aanstaren. ‘Hebben wij elkaar in de jaren tachtig in Engeland ontmoet?’ vroeg hij uiteindelijk. Volgende keer het fijne verhaal over Erik ‘Madness’. (Of misschien wel op Aktiefwormerland.nl)

Ik sta nu bij de snackbar op de Nieuweweg voor een van de voortreffelijke roomijsjes, heb even gekeken bij een woning die in d•e buurt te koop stond, schrok wel van de gordijntjes aan de overkant die gelijk bewogen.

Deel dit verhaal met je vrienden

Terug